Bij AA amyloïdose staan nierproblemen op de voorgrond. De eerste verschijnselen zijn in 90% van de gevallen eiwitverlies via de urine (proteïnurie) of achteruitgang in nierfunctie. Oedeem aan de enkels of hoge bloeddruk kunnen hiervan uitingen zijn. Vergroting van de lever of milt zijn minder frequent. Soms is sprake van een verminderde functie van het autonome zenuwstelsel die aanleiding kan geven tot diarree of gestoorde beweeglijkheid van de darm. In zeldzame gevallen (circa 5%) kan het hart betrokken zijn. Ook de werking van schildklier of bijnier kan gestoord raken door afzetting van amyloïd.
El Mansoury TM, Hazenberg BP, El Badawy SA, Ahmed AH, Bijzet J, Limburg PC, van Rijswijk MH. Screening for amyloid in subcutaneous fat tissue of Egyptian patients with rheumatoid arthritis: clinical and laboratory characteristics. Ann Rheum Dis 2002;61:42-7 > pdf >
Hazenberg BP, van Rijswijk MH. Where has secondary amyloid gone? Ann Rheum Dis 2000; 59(8):577-9 > pdf >
Hazenberg BPC, van Rijswijk MH. Aspects cliniques de l'amylose AA. In: Grateau G, Benson MD, Delpech M, eds. Les Amyloses. Paris: Flammarion, 2000: 377-427
Hazenberg BP, van Rijswijk MH. Clinical and therapeutic aspects of AA amyloidosis. Baillieres Clin Rheumatol 1994; 8(3):661-90
Heslinga HT, Hazenberg BP, Peters FT, Elema JD, Steensma JT, van Rijswijk MH. Amyloidosis als oorzaak van ernstige buikklachten bij een jonge Somalische immigrante? [Amyloidosis as cause of severe abdominal symptoms in a young Somali immigrant?]. Ned Tijdschr Geneeskd 1993; 137(13):667-72
Janssen S, van Rijswijk MH, Meijer S, Ruinen L, van der Hem GK. Systemic amyloidosis: a clinical survey of 144 cases. Neth J Med 1986; 29(11):376-85